"Τέθνηκε Φίλιππος; 
Ού μα Δί,
αλλ' ασθενεί"!

"Περί έχθρας"η κουβέντα τώρα, 
όπως θα τό 'λεγε κι ο Σαραμάγκου,
Δύο λογάκια ήρεμα και χωρίς φόρα,
απλά κι εφήμερα, του "πάγκου"!

"Hannibal ante pugnas" φώναζαν με τρόμο οι Ρωμαίοι,
"Τέθνηκε Φίλιππος;" ρωτούσανε, κάθε πρωί, μ'ελπίδα οι Αθηναίοι.
"Μέμνησο, Βασιλεύ, των Αθηναίων" άκουγε ο Ξέρξης το Μαρδόνιο,
Κι ο Πάττον, παρακούγοντας διαταγές, στους άνδρες του για Βερολίνο, υποσχόταν "μαραθώνιο".

Περί "εχθρών", όπως προείπαμε σήμερα ο λόγος,
Και τη δυναμική της χρήσης, που στους λαούς, καλλιεργεί αυτών ο φόβος,
Κι αν με ρωτήσετε, πως μού'ρθε κι αυτό,  πάλι,
Θα σας θυμήσω των δικών μας αρχηγών, 
των τελευταίων των ετών, 
το "καρναβάλι",

Όταν, για να δικιολογήσουν τη δική τους ανεπάρκεια,
Ψάχνουνε για  "κακούς εχθρούς", που νάχουν όμως και τη σχετική διάρκεια,
Για να φορτώνουν πάνω τους, της χώρας όλα τα δεινά,
Ενώ οι ίδιοι, να συνεχίζουνε το πάρτυ της σπατάλης, στα κρυφά.

Άλλωστε δεν είναι καν και κάποιο νέο εφεύρημα,
Είναι παμπάλαια συνταγή και των αρχαίων εύρημα,
Κι έχει απασχολήσει στους καιρούς, πολλούς ακόμη άλλους,
Να σας θυμήσω μήπως, του Καβάφη τους "Βαρβάρους";

Όμως, σαν συνταγή,ομολογώ, πως είναι ακόμη κάλλιστα, "πετυχημένη",
Αφού πέντε και βάλε χρόνια τώρα πια, αυτοί κάνουν ζωή ονειρεμένη,
Με το λαό τους να πεινά και βρίζοντάς την, την "καταραμένη",
Οι ίδιοι να περνούν καλά και νάναι αρκούντως βολεμένοι!

"Τέθνηκε Φίλιππος; Ού μα Δί αλλ' ασθενεί",

Γιατί αν όντως πέθαινε, δεν θα τους ήταν διόλου χρήσιμος,
Αλλά καλύτερα να ζεί, ώστε να είναι όντως φοβικά πολύτιμος,
Για να τον χρησιμοποιούν σε πρώτη ζήτηση,
Ως όλων των δεινών τους την εξήγηση!

Read more ...

σε συνθήκες ηρεμίας πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον της χώρας

Έχω ξαναγράψει ότι σε συνθήκες ηρεμίας πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον της χώρας και όχι "με το πιστόλι στον κρόταφο.

Ας ανακεφαλαιώσουμε:

Οι ψηφοφόροι βαρέθηκαν τα παλιά γνωστά κόμματα, με εξαίρεση τα συμπαγή λόγω "ιδεολογίας", δηλ το ΚΚΕ, τη ΧΑ κλπ. 

Τα κόμματα, λειτουργούν με τους ίδιους πεπαλαιωμένους μηχανισμούς και ανθρώπους, που δεν εγγυώνται καμμιά αλλαγή προς το καλύτερο και αυτό ο κόσμος το αντιλαμβάνεται. Μόνο οι ηγεσίες των κομμάτων δεν το συνειδητοποιούν ή δε θέλουν- δεν τους συμφέρει- να το αντιληφθούν!

Ο χώρος του Κέντρου είναι πια "ορφανός" και έτσι παρατηρείται άνοδος οποιουδήποτε κόμματος φέρει το όνομα του Κέντρου ή ακούμε και βλέπουμε κόμματα του δεξιού κατεστημένου να "το παίζουν" γιαλαντζί κεντρώοι!

Ο χώρος του Κέντρου και της Σοσιαλδημοκρατίας πρέπει να ανασυσταθεί εκ βάθρων, με ότι υγιές του απομένει, με νέα όμως πρόσωπα και νέα ηγεσία. Και όταν λέω νέα δεν εννοώ υποχρεωτικά στην ηλικία. Βλέπω πολλούς νέους πιο γέρους από πολλούς άλλους ηλικιωμένους! Νέο σημαίνει καινούργιο, καινοτόμο, υγιές, καθαρό. Τα παιδιά (νέοι στην ηλικία) του κομματικού σωλήνα δεν φέρουν τα χαρακτηριστικά αυτά.

Η πολιτική των μνημονίων δεν έχει ζωή και μέλλον. Δίνει απλώς παράταση ζωής. 

Τα plan B που ακούσαμε μέχρι σήμερα και από την ΕΕ και από τους κυβερνούντες είναι από ηλίθια έως καταστροφικά! 

Και όμως υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις. 

ΔΕΝ υπάρχουν όμως άνθρωποι ανιδιοτελείς, σωστά καταρτισμένοι, γνώστες της οικονομίας σε περιβάλλον παγκοσμιοποίησης, για να τα σχεδιάσουν, να τα προτείνουν και να τα υλοποιήσουν! 

Και έτσι μένουμε να περιμένουμε τη σωτηρία από τον εν δυνάμει "εχθρό" δηλαδή τα ξένα συμφέροντα, γιατί "δυοίν κακοίν προτιμωμένοιν, βέλτιστον το μη χείρον"!

Read more ...

Το μεγάλο λάθος των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το μεγάλο λάθος των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Του Αλέξανδρου Αθανασίου
Καθηγητή Διεθνούς Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ
Στην εποχη της παγκοσμιοποίησης και με βάση τις αρχές που διέπουν τις οικονομικές - επιχειρηματικές δραστηριότητες και το οικονομικό γίγνεσθαι, η ΕΕ πέφτει σε μια τραγική αντίφαση και διαπράττει ολέθριο λάθος εξ επιλογής.
Διεθνώς, διάκριση της έντασης των δραστηριοτήτων αυτών, είναι ότι οι επιχειρηματικές- οικονομικές δραστηριότητες διακρίνονται σε:
1) Εντάσεως Εργασίας, και
2) Εντάσεως Κεφαλαίου.
Στην πρώτη περίπτωση καθοριστικός παράγοντας επιτυχίας είναι η εργασία καθ´ εαυτή, άρα και οι εργαζόμενοι. Εδώ μετράει το στοιχείο "πολλά και φθηνά εργατικά χέρια".
Στη δεύτερη, είναι τα διαθέσιμα κεφάλαια. Όποιος διαθέτει τα περισσότερα κεφάλαια, αυτός είναι ο κυρίαρχος της αγοράς. Τα εν δυνάμει διαθέσιμα κεφάλαια κάθε χώρας, είναι αυτονόητα το γινόμενο των ανθρώπων (πληθυσμού τους) επί το κατά κεφαλήν εισόδημα.
Όμως η Κίνα ή η Ινδία, με ενάμισυ δισεκατομμύριο και ένα δισεκατομμύριο πληθυσμού περίπου αντιστοίχως (οι δύο αυτές χώρες έχουν μαζί το 40% περίπου του πληθυσμού της γής) διαθέτουν Απόλυτο Πλεονέκτημα (έχει πάψει προ πολλού να είναι μόνο Συγκριτικό Πλεονέκτημα) και στην πρώτη (Ένταση Εργασίας) και στη δεύτερη (Ένταση Κεφαλαίου) εκ των πραγμάτων! Καμιά άλλη χώρα του πλανήτη δεν θα μπορεί, τις αμέσως επόμενες δεκαετίες, να τις ανταγωνιστεί! Τι μένει λοιπόν στις μεγάλες ανεπτυγμένες χώρες;
Έχουν και αυτές ένα Συγκριτικό προς Απόλυτο Πλεονέκτημα:
Την ΠΟΙΟΤΗΤΑ!
Πρέπει να πάψουν να σκέφτονται και να στοχεύουν στην ένταση εργασίας και στην ένταση κεφαλαίου και να Εντείνουν μόνο προς την Ποιότητα και κατ´ επέκταση στην Καινοτομία και ειδικότερα στην υψηλή και εξειδικευμένη τεχνολογία και έρευνα.
Μέσα σε αυτή την σκηνική πραγματικότητα, η ΕΕ, καθοδηγούμενη από τη Γερμανία και τους δορυφόρους της, προσπαθεί να "εξυγιάνει" το επιχειρηματικό τοπίο χωρών της Ένωσης, όπως η Ελλάδα, με "εργαλεία της λίθινης εποχής" της επιχειρηματικότητας, της εποχής προ παγκοσμιοποίησης : τα φθηνά εργατικά χέρια! ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ, που το κάνουν φαντάζομαι από κεκτημένη ταχύτητα, άγνοια του εξειδικευμένου στοιχείου της περίπτωσης και ίσως και από απληστία. "Κάποιος πρέπει να τους μιλήσει για τη Ρεξόνα" που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση.

Read more ...

Joyeux 14 Juillet!

Francaises et Francais, Bonne Anniversaire nos Amis!
Joyeux 14 Juillet!
Nous vous remercions pour tout.
Vos Amis Grecs.

Read more ...

Ή ενωνόμαστε ή χανόμαστε!

Σήμερα θα ακουστώ Σήμερα θα ακουστώ φεντεραλιστής:
Ή ενωνόμαστε ή χανόμαστε!
Και δεν εννοώ μόνο στο εσωτερικό της "επαρχίας" μας. Κυρίως στην Ευρώπη. Και το ίδιο λέει και ο Ντράγκι όπως διαβάζω στο real:
"Αλλάξτε την Ευρώπη με δομικές μεταρρυθμίσεις και πολιτική ενοποίηση προτρέπει ο Μάριο Ντράγκι τις κυβερνήσεις την Ευρωζώνης στην ομιλία του στη Sintra της Πορτογαλίας όπου λαμβάνει χώρα ο συνέδριο της ΕΚΤ«ECB Forum on Central Banking Inflation and Unemployment in Europe».
Ταυτόχρονα ο κορυφαίος Τραπεζίτης στέλνει έμμεσο μήνυμα με αποδέκτη την Ελλάδα ότι σε μια νομισματική ένωση «η νομισματική πολιτική δεν μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα τις εξελίξεις σε συγκεκριμένες χώρες».
Πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι προτρέπει τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης να εφαρμόσουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις υπογραμμίζοντας ότι «για τα μέλη της νομισματικής ένωσης η ανθεκτικότητα είναι ζωτικής σημασίας για να αποφευχθούν κλυδωνισμοί που θα οδηγήσουν σε υψηλότερη ανεργία, και με την πάροδο του χρόνου, σε μόνιμη οικονομική απόκλιση»."
Γιατί αλλιώς, λέω εγώ, η Νομισματική Ενοποίηση θα γίνει μπούμερανγκ και θα βαρέσει κατακούτελα όλες τις χώρες της ΟΝΕ και μη νομίσει καμιά ότι θα τη γλυτώσει. Να θυμίσω μόνο ότι μετά την προηγούμενη Ευρωπαική Νομισματική Ένωση, την περιβόητη "Λατινική Ένωση" (έχω γράψει εδώ στο fb σχετικά) ακολούθησαν πόλεμοι και πείνα στην Ευρώπη και όχι μόνον!
Στις ΗΠΑ είχαν φερθεί πιο έξυπνα: Πρώτα ενώθηκαν πολιτικά οι Πολιτείες (δες τα κράτη μέλη), ξεκαθάρισαν τις "διαφορές" τους (δες αμερικανικός εμφύλιος) και στο τέλος ενώθηκαν νομισματικά με μια κεντρική τράπεζα (δες FED).
Στην Ευρώπη τα κάναμε όλα ανάποδα: πρώτα σφαχτήκαμε, επανειλημμένα μάλιστα, μετά ενωθήκαμε οικονομικά (δες ΕΚΑΧ, ΕΚΑΕ, ΕΟΚ και ΕΕ), μετά νομισματικά (ΟΝΕ- και όχι όλα τα κράτη μέλη) και όχι ακόμα πολιτικά- και δεν το βλέπω ούτε στο μέλλον. Οι Άγγλοι λοξοκοιτάζουν προς την έξοδο. Είχε δίκιο ο ΝτεΓκώλ που δεν τους ήθελε μέσα, ισχυριζόμενος ότι "θα μας διέλυαν με το "ρωμαϊκό" τους "διαίρει και βασίλευε"!
Τι μας μένει λοιπόν; Όσοι πιστεύουμε στην αναγκαιότητα της Ενωμένης Ευρώπης, να το δούμε πλέον "Φεντεραλιστές". Όλα τα άλλα είναι φούμαρα, σπέκουλα και εκμετάλλευση των αδύνατων από τους ισχυρούς κάθε είδους.

Ή ενωνόμαστε ή χανόμαστε!
Και δεν εννοώ μόνο στο εσωτερικό της "επαρχίας" μας. Κυρίως στην Ευρώπη. Και το ίδιο λέει και ο Ντράγκι όπως διαβάζω στο real:
"Αλλάξτε την Ευρώπη με δομικές μεταρρυθμίσεις και πολιτική ενοποίηση προτρέπει ο Μάριο Ντράγκι τις κυβερνήσεις την Ευρωζώνης στην ομιλία του στη Sintra της Πορτογαλίας όπου λαμβάνει χώρα ο συνέδριο της ΕΚΤ«ECB Forum on Central Banking Inflation and Unemployment in Europe».
Ταυτόχρονα ο κορυφαίος Τραπεζίτης στέλνει έμμεσο μήνυμα με αποδέκτη την Ελλάδα ότι σε μια νομισματική ένωση «η νομισματική πολιτική δεν μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα τις εξελίξεις σε συγκεκριμένες χώρες».
Πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι προτρέπει τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης να εφαρμόσουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις υπογραμμίζοντας ότι «για τα μέλη της νομισματικής ένωσης η ανθεκτικότητα είναι ζωτικής σημασίας για να αποφευχθούν κλυδωνισμοί που θα οδηγήσουν σε υψηλότερη ανεργία, και με την πάροδο του χρόνου, σε μόνιμη οικονομική απόκλιση»."
Γιατί αλλιώς, λέω εγώ, η Νομισματική Ενοποίηση θα γίνει μπούμερανγκ και θα βαρέσει κατακούτελα όλες τις χώρες της ΟΝΕ και μη νομίσει καμιά ότι θα τη γλυτώσει. Να θυμίσω μόνο ότι μετά την προηγούμενη Ευρωπαική Νομισματική Ένωση, την περιβόητη "Λατινική Ένωση" (έχω γράψει εδώ στο fb σχετικά) ακολούθησαν πόλεμοι και πείνα στην Ευρώπη και όχι μόνον!
Στις ΗΠΑ είχαν φερθεί πιο έξυπνα: Πρώτα ενώθηκαν πολιτικά οι Πολιτείες (δες τα κράτη μέλη), ξεκαθάρισαν τις "διαφορές" τους (δες αμερικανικός εμφύλιος) και στο τέλος ενώθηκαν νομισματικά με μια κεντρική τράπεζα (δες FED).
Στην Ευρώπη τα κάναμε όλα ανάποδα: πρώτα σφαχτήκαμε, επανειλημμένα μάλιστα, μετά ενωθήκαμε οικονομικά (δες ΕΚΑΧ, ΕΚΑΕ, ΕΟΚ και ΕΕ), μετά νομισματικά (ΟΝΕ- και όχι όλα τα κράτη μέλη) και όχι ακόμα πολιτικά- και δεν το βλέπω ούτε στο μέλλον. Οι Άγγλοι λοξοκοιτάζουν προς την έξοδο. Είχε δίκιο ο ΝτεΓκώλ που δεν τους ήθελε μέσα, ισχυριζόμενος ότι "θα μας διέλυαν με το "ρωμαϊκό" τους "διαίρει και βασίλευε"!
Τι μας μένει λοιπόν; Όσοι πιστεύουμε στην αναγκαιότητα της Ενωμένης Ευρώπης, να το δούμε πλέον "Φεντεραλιστές". Όλα τα άλλα είναι φούμαρα, σπέκουλα και εκμετάλλευση των αδύνατων από τους ισχυρούς κάθε είδους.

Read more ...

Ένωση Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα και όχι Πολιτικού

Είπε ο Σόιμπλε:
"Μόνο έτσι λειτουργεί το οικοδόμημα της Ευρώπης, πρόσθεσε. Η κοινή ανάπτυξη των ανεξάρτητων κρατών γίνεται μόνο βήμα βήμα, εξήγησε ο Σόιμπλε. «Και έτσι καθιστούμε την ευρωπαϊκή ενότητα πιο ισχυρή, με το να ισχύουν για όλους οι κανόνες και να εφαρμόζονται. Αυτή παραμένει η προϋπόθεση για την αλληλεγγύη», κατέληξε."

Και όπως έλεγε και ο Γιώργος Γλυνός, «η ΕΕ δεν έχει σκοπό να φέρει τον σοσιαλισμό επί της γης, είναι μια ένωση κρατών που είναι αστικές δημοκρατίες και λειτουργούν ως καπιταλιστικές οικονομίες».

Λέω κι εγώ:
Και τα δύο είναι εν μέρει αναληθή: η ΕΕ, διάδοχος (στα χαρτιά και όχι με κάποιο βήμα ή κάποια ουσιαστική ενέργεια πολιτικής ένωσης) της ΕΚΑΧ , ΕΚΑΕ και ΕΟΚ, ονομάστηκε μετά το Μάαστριχ "Ένωση" αλλά στην ουσία είναι μια Κοινοπραξία Ανεξαρτήτων Κρατών για συνδιαχείριση κάποιων οικονομικών αγαθών. Το κοινό νόμισμα υιοθετήθηκε επίσης για να κάνει πιο επικερδή τη συνδιαχείριση αυτή. Είναι επομένως Ένωση Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα και όχι Πολιτικού. Να το συνειδητοποιήσει αυτό η κυβέρνηση.

Read more ...

"Είναι πολλά τα λεφτά Άρη"!!!!

"Είναι πολλά τα λεφτά Άρη"!!!!
Φρέσκο-φρέσκο από τη σημερινή Real News- μην τη χάσετε.
Εγώ θα πρόσθετα στο τέλος και τη Μείωση του Παραγόμενου Προιόντος της τελευταίας πενταετίας, καθόσον αυτό το "σχέδιο διάσωσης" προκάλεσε συρρίκνωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος κατά το 1/4 του 2009, συν 1.000.000 ανέργους επί πλέον του 2009. Ποιός "σοφός" σκέφτηκε τέτοιου είδους διάσωση και ποιός ή ποιοί εταίροι ευρωπαίοι επικαρπώθηκαν την μή ελληνική παραγωγή (η οικονομία σε εποχές μη πολέμων ή φυςικών καταςτροφών) είναι κλειστό σύστημα- ισοσκελισμένο- κάποιοι χάνουν όταν κάποιοι άλλοι κερδίζουν αντίστοιχα).

Read more ...

Υπηρέτης δύο αφεντάδων

"Ού δύναταί τις δυσίν Κυρίοιν υπηρετείν......( βλέπε εδώ) Δημοκρατίαν και Μαμωνάν (όπου Μαμωνάς ο αιγυπτιακός θεός του χρήματος)!
Παράφραση του γνωστού ευαγγελικού εδαφίου!

Η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ
ξεκαθάρισε, όπως διαβάζω στο real, ότι η Αθήνα έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις, τις οποίες οφείλει να εκπληρώσει, ασχέτως του ποιος έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας για να καταλήξει αφήνοντας αιχμές προς την Αθήνα : «Δεν είμαστε υπηρέτες μίας πολιτικής ιδεολογίας, είμαστε υπηρέτες της οικονομικής σταθερότητας».

Και για μια ακόμη φορά αισθάνομαι σαν τον "υπηρέτη των δύο αφεντάδων" του Μολιέρου!
Με θυμάμαι να προσπαθώ να εξηγήσω σε εκπαιδευόμενους στο ΕΚΔΔΑ μετά από εισήγησή μου, ήδη από το 2002 (ναι δεν είναι λάθος, ήδη από τότε που μόλις είχαμε μπει στο καλάθι του κοινού νομίσματος) ότι δεν μπορούμε να υπηρετούμε δύο κυρίους, τη δημοκρατία μας και το χρήμα- την οικονομία που θα ελέγχεται και θα μορφοποιείται από εξωγενείς παράγοντες κάπου στις Βρυξέλλες, τη Φραγκφούρτη ή όπου αλλού- και ότι σίγουρα θα συγκρουόμασταν πολύ σύντομα, με τα κέντρα που έχουν τα "κλειδιά του ταμείου"!
Υπήρχε πάντα "δημοκρατικό έλλειμμα" στην ΕΕ. Με την ΟΝΕ το πράγμα χειροτέρεψε μέχρι που έφθασε στο απροχώρητο. Ο γιαλός είναι στραβός και δεν αρμενίζουμε εμείς στραβά! Έπρεπε πρώτα να προχωρήσει η εμβάθυνση και η ουσιαστική ενοποίηση της ΕΕ και μετά να ακολουθήσει η ΟΝΕ. Αλλιώς πρόκειται για Τερατογέννεση, αποτέλεσα της οποίας αντικατοπτρίζει η δήλωση της κας Λαγκάρντ, απολύτως σωστή ...για την πλευρά της, άδικη όμως για τη δημοκρατία και τη χώρα που την γέννησε!
Να θυμηθούμε λίγο και τον θεωρητικό της δημοκρατίας και τον περίφημό του "Επιτάφειο του Περικλέους" τον ύμνο αυτόν στο δημοκρατικό πιστεύω "Χρώμεθα γαρ πολιτείαν ...και δια μη ες ολίγους αλλά ες πλείονας... Δημοκρατία κέκληται".
Αλλιώς τι νόημα έχουν οι εθνικές εκλογές; Τοπικό και πολιτιστικό; Κάτι σαν δημοτικές ή περιφερειακές να πούμε;

Η επιλογή είναι η εξής:
Εάν θέλουμε να παραμείνουμε μέσα στο ευρώ και κατ'επέκταση και μέσα στην ΕΕ, ισότιμα και σωστά, πρέπει να σταματήσουμε τους θεατρινισμούς και να συμπλεύσουμε με τους κανόνες της κοινής νομισματικής και οικονομικής πολιτικής, να εκσυγχρονίσουμε το κράτος, να περικόψουμε τις "κομματικές" - μικροπολιτικές δαπάνες, να ισοσκελίσουμε τον προϋπολογισμό και να πορευτούμε "ευρωπαϊκά". Στην περίπτωση αυτή πρέπει να ξεχάσουμε τις εκλογές μας, γιατί αυτές δεν έχουν να κάνουν με την ευρωπαϊκή μας υπόσταση, αλλά μόνον με εσωτερικά μας θέματα, όσα και μόνο δεν επιρρεάζουν την οικονομική και νομισματική ένωση.
Εάν θέλουμε να μιλάμε για εθνική υπερηφάνεια και αυτοδιαχείριση που πηγάζει από τις εθνικές εκλογές, πρέπει να ξεχάσουμε το κοινό νόμισμα (εάν έχουμε τα κότσια) και να πορευτούμε μόνοι μας.
Όλοι όμως συμφωνούμε ότι αυτό το τελευταίο, είναι το πλέον καταστροφικό, από κάθε άποψη- οικονομική, κοινωνική αλλά και εθνική/γεωπολιτική!
Άρα δεν έχουμε επιλογή στην ουσία και ας συμβιβαστούμε με την πραγματικότητα: οι εθνικές εκλογές είναι εσωτερική μας υπόθεση και το όποιο αποτέλεσμά τους δεν ενδιαφέρει τις άλλες "επαρχίες" της Ένωσης, δηλαδή τα άλλα κράτη μέλη, που ας μην το ξεχνάμε, πολλά από αυτά ταλανίζονται και τα ίδια από παρόμοια προβλήματα.
Ας σοβαρευτούμε επιτέλους. Η κοινοτική αλληλεγγύη δεν είναι μονόπλευρη!

Read more ...

Γερμανός δικαστής στηρίζει την Ελλάδα για τις αποζημιώσεις

Γερμανός δικαστής στηρίζει την Ελλάδα για τις αποζημιώσεις

"Για έναν... αναπάντεχο σύμμαχο της Ελλάδας στη διεκδίκηση των αποζημιώσεων του κατοχικού δανείου κάνει λόγο δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, που έχει τίτλο «Δίκαιες Απαιτήσεις».

Το άρθρο επικαλείται δήλωση του Γερμανού δικαστή του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου, Ντίτερ Ντάιζεροτ, ο οποίος επισημαίνει ότι «αρκετά στοιχεία συνηγορούν υπέρ του ότι πρόκειται για δάνειο».

Μάλιστα, ο ίδιος σημειώνει ότι θα μπορούσε να ικανοποιηθεί και το αίτημα για αποζημιώσεις μεμονωμένων θυμάτων, διευκρινίζοντας πως δεν μπορεί να γίνει λόγος για παραγραφή των απαιτήσεων λόγω της Συμφωνίας 2+4, που αποτελεί κλασικό παράδειγμα σύμβασης εις βάρος τρίτου.

Στο δημοσίευμα του Der Spiegel, ο δικαστής Ντίτερ Ντάιζεροτ τονίζει πως η ελληνική πλευρά δεν παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις της καθώς δεν εκφράστηκε γραπτώς και «δεν υπάρχει παραίτηση μέσω της σιωπής».

Μάλιστα, μέσω του γερμανικού περιοδικού, προτείνει, σε ό,τι αφορά τον τρόπο διεκδίκησης, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης - για το οποίο όμως απαιτείται συμφωνία του Βερολίνου - ή εναλλακτικά στο Δικαστήριο Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ."
---------------

Και για να φρεσκάρω τη μνήμη σας, μιλάμε για πολλά λεφτά! Παραδόξως, στις τελευταίες αναφορές από κυβερνητικά στελέχη έχει αναφερθεί ως σημερινή αξία του δανείου από 200 έως 300 δις ευρώ!

Θυμάστε παλιότερους υπολογισμούς μου που τους ανήρτησα στο fb παραπάνω από μία φορές; Αν όχι το ξαναποστάρω:
Έγραφα τότε:

"198 δις ευρώ υπολογίζω μόνο το κατοχικό δάνειο που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα σε σημερινή αναγωγή!
Από στοιχεία της ΤτΕ (real.gr) η οφειλή από το λεγόμενο "κατοχικό δάνειο" ήταν με το τέλος του πολέμου περίπου 1,5 τετράκις εκατομμύρια δρχ.
Στο εν λόγω άρθρο το υπολογίζουν σε 4,5εκατομμύρια χρυσές λίρες Αγγλίας, (προς 300~ ευρώ/ £ gold =~ 1,5 δις €).
Με τοκοχρεωλύσιο υπολογισμό επί αρχικού κεφαλαίου 1 €, για 70 χρόνια(= 840 μήνες) Χ 7% ετήσιο επιτόκιο και με 0,0 μηνιαία καταβολή = υπολοιπόμενη αξία 132,30€ (όσοι μπορείτε να χειριστείτε υπολογιστική τοκοχρεωλύσιου θα συμφωνήσετε μαζί μου)
Δηλαδή το ένα αρχικό ευρώ γίνεται 132 σε 70 χρόνια ή τα 1,5 δις γίνονται 198 δις!
Διαβάζω στο άρθρο του Real.gr, της 7.4.2013, μεταξύ των άλλων:
"Μόνο η Τράπεζα της Ελλάδος, βάσει των λογαριασμών που τηρούσε, γνωρίζει το σύνολο των καταβολών προς τους κατακτητές σε όλο το διάστημα της Κατοχής. Το συνολικό ποσό που αφορά τη Γερμανία ανέρχεται σε 1.617.781.093.648.819 δρχ. και στην Ιταλία σε 220.479.188.480 δρχ.
Μετά την αφαίρεση των εξόδων κατοχής που καταβάλλονταν σύμφωνα με τον νόμο που υπήρχε και όπως αυτά είχαν συμφωνηθεί με τους κατακτητές η Γερμανία έλαβε ως προκαταβολές 1.530.033.302.528.819 δρχ. και η Ιταλία αντίστοιχα 157.053.637.000 δρχ.
Αυτά τα ποσά είναι τα λεγόμενα κατοχικά δάνεια που θα έπρεπε - κατά τις Συμφωνίες του Μαρτίου του 1942 και του Δεκεμβρίου του 1942 - να επιστραφούν με τη λήξη του πολέμου.
Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που έγινε αμέσως μετά τον πόλεμο από την Τράπεζα της Ελλάδος φαίνεται ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε 4,5 εκατ. χρυσές λίρες Αγγλίας".

Real.gr - Πολιτική - Γερμανός δικαστής στηρίζει την Ελλάδα για τις αποζημιώσεις

Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, άμεση ενημέρωση για όλες τις εξελίξεις, Διασκέδαση – Ψυχαγωγία και Αθλητισμός

REAL.GR

Read more ...